Lady en Bella

Mijn konijn Lady is op 13 december 2008 overleden.

Het was een dondersteen samen met het mannetje Beauty, ik mis haar wel. Niemand begreep mij en lieten/laten mij alleen en schamen zich voor mij als ik in huilen uit barst. Ik moest die dag naar een feest om 4 uur dus ik dacht ik ga even bij mijn konijntjes kijken toen zag ik haar liggen. Ik wist niet hoe snel ik naar mijn moeder moest rennen, ik ging toen gewoon naar het feest (Scrooge, Charles Dickens feest in Steenwijk) maar dat had ik dus beter niet kunnen doen. Een paar uur later in de stad moest ik huilen omdat ik haar vreselijk miste en iedereen schaamde zich voor mij en lieten mij alleen, ik ging huilend naar huis.

3 Jaar terug heb ik mijn allerliefste allertamste konijn verloren, Bella. Ik weet nog dat de dierenarts zei dat mijn konijn zo tam was (ook al had ik er niks aan gedaan) handig eigelijk. Maar ik ging naar de dierenarts omdat mijn konijn telkens verkouden bleef en mijn moeder zei dat zij alleen gewoon verkouden was, maar bij mij zat dit niet lekker en ging ik maar op mijn eigen initiatief en ging ik dus naar de dierenarts en daar bleek dat ze snot had (dodelijke ziekte). Het ging een tijdje goed, kreeg antibiotica enz. Een paar maanden later ging ik met mijn ouders en broertje naar Kroatie en moest Bella bij mij tante blijven, die was doods bang dat Bella bij haar zou sterven ( ik zei bella nog om bij ons te sterven wat ze gelukkig ook deed) en had daar zelfs nog nachtmerries van hahah. Met heel veel bellen, ongeveer wel 100 euro en sms of het allemaal wel goed ging, want ik was haar spuitje vergeten (geen vloeistof om haar dood te maken hoor maar antibiotica spuit om in haar bekje te stoppen). 12 Dagen later kwamen we bij haar aan om haar op te halen en het ging nog niet echt goed. Een week later moest ik voor onderzoek met haar naar de dierenarts en daar zeiden ze als volgt 'je konijn Bella heeft nog maar een paar maanden te leven, het is niet meer te behandelen'.

Woensdag ging ik met mijn moeder naar de dierenwinkel (ze was toen op dat tijdstip nog niet dood waarschijnlijk) om desinfecterend spul op te halen om alles schoon te maken en konijnen uit te zoeken. Dit was als eerste Beauty het mannetje, die werd maar niet verkocht, toen nam ik hem maar en later de tijd werd Lady er ook bij gezet, die zou ik als Bella dood ging op halen. We gingen in de auto en toen kreeg mijn moeder een telefoontje van mijn vader dat Bella dood in het hok lag. Ik kwam jankend binnen en ging naar haar toe. Het frapante was dat mijn tante, die heel veel van Bella hield, er ook aan kwam. Die had niks door en wist ook niks, dacht namelijk dat ze nog leefde. Ik zei tegen haar dat ze niet naar Bella moest kijken omdat ze overleden was en dat wou ze ook niet, maar even later vroeg ze wel waar ze lag. Ik zei nog in het hok en ze keek toch, toen kwam de buurman er bij en hebben wij haar in een doos gelegd. Ze is best zwaar trouwens.

Ik heb een hart gemaakt met 'Bella I love you for ever' en dit ook voor Lady en heb Bella zelf in de grond gelegd en ze liggen nu lekker te rusten in onze tuin met een bloem op het graf, alle twee. Ik mis hun heel erg, heb zelf een foto van Lady. Van Bella heb ik een filmpje toen ze net bij mij was (Bella is 7 jaar geworden en Lady 3 jaar).

De verdrietige 19 jarige vrouw die wel kan janken om haar konijntjes elke dag maar weer.
Groetjes Chantal.