Twee konijnen koppelen

(zie ook dit gerelateerde hoofdstuk)

 

 
  Oorspronkelijk artikel:

Love Match: A Guide to Bonding Your Rabbits

by Suzanne Smith
www.RabbitNetwork.org/articles/bond.shtml

Met toestemming vertaald en bewerkt door Maryo.

 

Twee konijnen koppelen

Er is niets leukers om te zien dan twee konijnen die dicht tegen elkaar liggen, kopjes tegen elkaar, af en toe elkaar wassend. De dieren zijn volkomen gelukkig en genieten van elkaars gezelschap. Als je steeds maar één konijn hebt gehad en je vraagt je af of het gedrag van je konijn zal veranderen als hij/zij eenmaal een maatje heeft dan is het antwoord natuurlijk JA. Het dier zal minder naar jou trekken, maar ook tijd met het maatje doorbrengen. Maar een konijn met een maatje zal beslist gelukkiger zijn....

Zoals je hierna zult lezen zijn er veel dingen waar je rekening mee moet houden als je twee konijnen samen wilt laten leven. Iemand die vaak konijnen koppelt doorziet een situatie snel en kan bedenken welke handelwijze gevolgd moet worden. Maar iemand die slechts een enkel keertje koppelt zal die handigheid niet snel krijgen. Hopelijk helpt dit hoofdstuk om te begrijpen waar je op moet letten en leert het je de verschillende manieren van aanpak in verschillende situaties. In dit hoofdstuk wordt over huiskonijnen gesproken. Maar voor buitenkonijnen gelden precies dezelfde richtlijnen. Het belangrijkst blijven het vertrouwen in jezelf en je houding naar de konijnen toe. Als je gelooft dat je het kunt, lukt het.

EEN MAATJE VOOR JE KONIJN.

Het gebeurt regelmatig dat twee konijnen, vooral als het een mannetje en een vrouwtje zijn, elkaar al direct aardig vinden en al heel spoedig elkaar wassen en steeds in elkaars buurt zijn, of bij elkaar liggen. Dit is een makkelijke koppeling, en hier hoeft nauwelijks bij geholpen te worden. Maar het gebeurt ook vaak dat er een langere periode van wennen nodig is, en daar is dit hoofdstuk eigenlijk voor geschreven.

Wanneer je besloten hebt je konijn een maatje te geven dan rijst de vraag hoe zoiets aangepakt moet worden. Moet het een mannetje zijn of een vrouwtje, een jong of een oud konijn. Is het ras belangrijk, of de leeftijd...

Eigenlijk is het niet belangrijk welke konijnen bij elkaar gezet worden, groot of klein, jong of oud, hangoor of puntoor. Een Vlaamse reus kan de grootste vrienden zijn met een dwergkonijn. Het enige waar je bij deze combinatie op moet letten is dat de woon/loopruimte groot genoeg is en dat de Vlaamse reus niet steeds op het dwergkonijn wil rijden.
Het beste is altijd om een volwassen konijn te koppelen aan een volwassen konijn. Verder is de combinatie mannetje/vrouwtje de beste combinatie. Deze combinatie kan het beste eerst geprobeerd worden. Lukt het niet een geschikte partner te vinden dan kun je proberen of twee konijnen van hetzelfde geslacht beter klikt.

Volwassen bij volwassen en jong bij jong
Een volwassen konijn heeft het liefst een volwassen partner. Een heel jong konijntje wordt meestal nauwelijks geaccepteerd, het wordt weggegromd, nagejaagd, of het jonge dier wordt door het volwassen dier onder de voet gelopen. Het kan ook dat het volwassen dier heel erg wil rijden op het jonge diertje. Daar kan een jong konijntje nog niet tegen.
Wil je toch een jong konijntje koppelen aan een volwassen konijn, dan kan het jonge diertje het beste nog een paar weken van het oudere konijn gescheiden worden met gaas. Zo kunnen ze optimaal contact hebben zonder dat het jonge diertje gevaar loopt, en elkaar goed leren kennen. Als het diertje beter tegen een stootje kan (ouder dan tien weken), kan het gaas tussen beide dieren weggehaald worden.
Wanneer een konijn eenmaal volwassen (volgroeid) is dan speelt leeftijd verder geen rol. Een konijn van acht jaar oud kan goed gekoppeld worden aan een konijn van drie jaar oud. Jonge konijnen kunnen tot de leeftijd van drie maanden over het algemeen probleemloos bij elkaar gezet worden. Ze zullen elkaar meestal zonder meer accepteren, met elkaar spelen, tegen elkaar slapen, elkaar likken.

Jonge konijntjes en hormonen.
Door hormonale invloeden kun je bij jonge konijntjes wat later, als ze een maand of vijf oud zijn of ook wel eerder, toch gevechten gaan verwachten, en zullen ze alsnog gecastreerd/gesteriliseerd moeten worden. Jonge vrouwtjes en mannetjes moeten in ieder geval altijd vanaf drie maanden gescheiden worden, omdat ze vanaf die leeftijd vruchtbaar zijn.

Kennismaken
Wat erg belangrijk is, is de manier waarop twee vowassen konijnen bij elkaar gezet worden. Je kunt namelijk niet zomaar twee konijnen samen in een hok zetten. Net zoals dat bij mensen gaat, willen konijnen eerst kennismaken. En net zoals bij mensen het geval is, klikt het tussen sommige konijnen absoluut niet. Hebben ze direct al een hekel aan elkaar.
Konijnen moeten dus eerst kennismaken, en tijdens die kennismakingsperiode leren ze elkaar te vertrouwen, om uiteindelijk diepe vriendschap/liefde te kunnen hebben.
Omdat elk konijn een ander karakter heeft, verloopt geen enkele kennismaking hetzelfde. Er zullen dus verschillende technieken uitgeprobeerd moeten worden om een kennismaking goed te laten verlopen.

Voorbereiding
- Voordat je een tweede konijn in huis haalt zul je moeten zorgen voor een tijdelijke tweede kooi. Deze kooi moet het liefst naast de kooi staan van het konijn wat je al hebt. Verder moet gezorgd worden voor een neutrale plek, waar de konijnen verder kunnen kennismaken. Een plek is neutraal als je konijn er nog nooit geweest is, en daar dus ook geen territoriaal gedrag zal vertonen.

- De konijnen moeten goed gezond zijn. Koppelen is meestal stressvol en als je konijn een gezondheidsprobleem heeft kan hem/haar dat makkelijk opbreken. In dat geval kun je beter niet koppelen tenzij de koppeling heel makkelijk, bijna vanzelf gaat. Dus als de konijnen vijandig doen, dan beter ermee stoppen. Als je konijn snot heeft, wat zeer besmettelijk is, kun je geen maatje voor hem zoeken omdat hij het nieuwe konijn ook ziek zal maken. Of je zoekt in het asiel een konijn dat ook als snot heeft, en daardoor bijna onherplaatsbaar is. Heel af en toe zitten dergelijke konijnen in een asiel.

- Het allerbelangrijkste is dat konijnen eerst gesteriliseerd of gecastreerd worden voordat je ze gaat koppelen. In elk geval moet het mannetje gecastreerd zijn als je hem wilt koppelen aan een vrouwtje, ook als het vrouwtje gesteriliseerd is. Een niet gecastreerd mannetje zal namelijk steeds gaan lopen vervelen bij het vrouwtje, en daar kan het vrouwtje heel erg geďrriteerd door raken. Wil je twee mannetjes koppelen, dan moeten beide gecastreerd zijn, wil je twee vrouwtjes koppelen dan moeten ze gesteriliseerd zijn. Na de castratie van een vrouwtje moet de wond minstens drie weken de tijd krijgen om goed te genezen, voordat je gaat koppelen. Ongeveer een maand na castratie of sterilisatie is het gunstig om twee konijnen te koppelen. Een vrouwtje heeft dan nog juist genoeg hormonen om bereidwilliger te zijn naar een mannetje en hierdoor kan de koppeling makkelijker verlopen.

Verder kennismaken.
Omdat konijnen beslist voorkeur hebben, kun je het beste je konijn zijn/haar eigen maatje laten uitkiezen. Konijnen die in elkaar geďnteresseerd zijn, zijn veel makkelijker te koppelen. Het is een goed plan om je konijn mee te nemen naar verschillende asiels, opvangcentra of particuliere adressen en hem/haar verschillende andere konijnen te laten ontmoeten. Zo loop je geen kans met een konijn thuis te komen dat je zelf erg leuk vindt, maar dat helemaal niet klikt met het eigen konijn. Probeer bij verschillende konijnen hoe het klikt met het eigen konijn. Voor dit doel is er een kleine neutrale plek nodig (ongeveer 2x3 meter). Dit kan een ren zijn, een halletje, een klein kamertje etc. Zolang het maar klein en leeg is, zonder obstakels waar de konijnen in, onder of achter kunnen schieten. Verder mogen de konijnen er nooit eerder geweest zijn.
Zet de twee konijnen in de kleine ruimte en let goed op het verschil tussen dominantie en agressie. Dominantie wordt meestal geuit door op elkaar te rijden. Dit is normaal gedrag. Als een van de twee konijnen aldoor op de ander wil rijden, kan hij beter zachtjes weggeduwd worden. Want het andere konijn kan zich onderwerpen, maar kan ook geďrriteerd raken en willen bijten als het te lang duurt. Zowel mannetjes als vrouwtjes rijden op elkaar, dit heeft te maken met de bepaling van de rangorde.

Als er tekenen van agressie zijn - oren schuin naar achteren, staarten omhoog, spanning - moeten de konijnen uit elkaar gezet worden. Het ziet er niet naar uit dat dit een goed stelletje zal worden. Als twee konijnen elkaar niet mogen zullen ze gaan vechten, en gevechten moeten te allen tijde voorkomen worden. Dus bij agressie kun je deze kennismaking beter stoppen, ook al vond je "dit juist zo'n hartstikke leuk konijn".

- Om voorbereid te zijn op gevechten is het raadzaam een plantenspuit binnen handbereik te zetten voor het geval dat. Konijnen die (willen) gaan vechten kun je even stoppen door met een hard straaltje op het voorhoofd of in het gezicht te spuiten. Trek dikke handschoenen aan. Omdat de konijnen blindelings zullen bijten als ze gaan vechten en geen erg hebben in je handen, zijn je handen op deze manier goed beschermd als je tussenbeide moet komen.

Als konijnen in elkaar geďnteresseerd zijn, kunnen ze elkaar negeren. Ze lopen allebei een andere kant op en keren elkaar de rug toe. Denk niet "ze vinden elkaar niet leuk " want dat is juist een goed teken. Ze communiceren ‘op z’n konijns’ op een voor mensen onbegrijpelijke manier met elkaar en zeggen op deze manier: "Ik keer je mijn rug toe, want ik vind jou geen bedreiging en ik vertrouw je."

Ze kunnen ook naar elkaar toegaan en elkaar besnuffelen. Staartje beetje omhoog, oren een beetje naar voren. Ze zijn opgewonden door elkaars aanwezigheid, maar lopen weer van elkaar weg. Dat is ook goed. Er moet goed op subtiele signalen gelet worden. Als de konijnen een paar passen bij elkaar vandaan blijven, maar wel gaan eten, zichzelf wassen of helemaal languit gaan liggen, dan beschouwen ze het andere konijn kennelijk niet als een bedreiging, en ook dat is een goed teken.

Het beste is als je konijn zoveel mogelijk toekomstige maatjes ontmoet. Je leert dan het verschil zien hoe ze op elkaar reageren. Kies het konijn waarvan je hebt gemerkt dat het in jouw konijn geďnteresseerd was (of onverschillig) en vice versa. Zie je dat een ontmoeting heel erg goed verloopt dan kun je het riskeren geen andere konijnen "uit te proberen" maar dat bepaalde konijn gewoon meenemen.

Koppelen
De ontmoeting thuis verloopt bij elk konijn verschillend. Het eigen konijn zal een nieuw konijn in huis, hoewel zelf uitgezocht, toch vreemd vinden. Misschien wil hij gaan vechten om zijn positie in huis te behouden. Of misschien gedraagt hij zich onverschillig. Of wordt er al snel geknuffeld en gewassen. Het is belangrijk het gedrag te doorgronden en uit te vissen op welke manier de koppeling het beste werkt.

Bij thuiskomst staan twee kooien naast elkaar klaar, met ongeveer 7 cm. tussenruimte. De tussenruimte is belangrijk omdat de konijnen soms kunnen proberen elkaar door de tralies heen te bijten. Het is belangrijk dat ze in dezelfde ruimte zijn, zodat ze kunnen communiceren.
-
Als het ene konijn spoedig gecastreerd/gesteriliseerd zal worden, of als dat onlangs gebeurd is, kunnen de eerstvolgende paar weken gebruikt worden om de twee als buren alvast aan elkaar te laten wennen.

De konijnen(wc)bak in de kooi kan het beste aan de kant gezet worden die het verst van de andere kooi af is. Groenvoer en biks kan het best gegeven worden zo dicht mogelijk bij de andere kooi. Eten is een sociaal gebeuren en zo zijn de konijnen gedwongen sociaal gedrag te vertonen en dicht bij elkaar te eten. Het is goed om de konijnen elke 24 uur van kooi te laten wisselen, zodat ze leren in elkaars lucht te leven. Zo wordt voorkomen dat ze te bezitterig worden op de eigen kooi en zich dominant opstellen.

Een paar maal per dag kun je de konijnen loslaten in een kleine neutrale ruimte. Geschikte ruimtes zijn bijv. badkamer, badkuip, afgezet stukje van de gang etc. Elke plek waar je eigen konijn nog nooit geweest is, is goed. Er mag niets staan waar de konijnen onder of achter kunnen gaan en dus onbereikbaar worden, want ze moeten onmiddellijk gescheiden kunnen worden als er een gevecht dreigt te ontstaan. Scheiden houdt in dat ze ongeveer twee meter uit elkaar gezet moeten worden, dus niet terug naar de kooi. Plantenspuit en handschoenen moeten weer bij de hand gehouden worden. Let goed op de signalen van een konijn in de aanvalshouding. Kenmerkende oorstand schuin naar achteren en staartje omhoog, achterwerk iets omhoog, op het punt om aan te vallen. Zeg tegen het konijn dat hij lief is en duw hem een stukje achteruit. Blijft het konijn lelijk doen dan lijkt het er op dat dit toch geen geschikt maatje is.

Rangorde bepalen
Jagen de konijnen elkaar na en rijden ze op elkaar, dan hoort dat bij de rangorde bepaling. Houd ze regelmatig even uit elkaar zodat ze tot rust kunnen komen. Keren ze zich naar elkaar en vliegen ze elkaar aan, dan is het een verloren zaak te proberen deze konijnen te koppelen.

Vechten
Het is heel belangrijk dat je de konijnen niet laat vechten op leven en dood en dat je alles doet wat in je macht ligt om dat te voorkomen. Maar, is er enig agressie in het spel of ontstaat een ongelukkig gevecht,dan is het belangrijk dat je de verschillende signalen van agressie begrijpt. Er zijn namelijk verschillende soorten gevechten.
-
De ergste is het "ik haat je" gevecht, waar het ene konijn op de ander afgaat met de bedoeling om aan te vallen. Vaak liggen de oren schuin naar achteren en de staart staat omhoog. Als je nog een konijn moet uitkiezen als toekomstige partner dan is dit konijn geen goede keus.
-
Het tweede type gevecht begint meer als een schermutseling en heeft te maken met het vastleggen van de rangorde. Zowel mannetjes als vrouwtjes rijden op elkaar om de dominantie te bevestigen. Als je twee konijnen hebt die beide dominant willen zijn zullen ze zich verzetten tegen het rijden en proberen te bijten om te zeggen "stop daar mee!" De konijnen vlinderen om elkaar heen, al bijtend, en de plukken haar vliegen in het rond. Dit kan heel gemakkelijk in een hevig gevecht ontaarden omdat geen van beide toe wil geven.

Als je het gevoel hebt dat één van de twee dominant zal zijn, kun je het onwillige ondergeschikte konijn aaien terwijl je zachtjes praat. Het andere konijn kan even rijden. Na een paar keer rijden kun je het dominante konijn zachtjes wegduwen. Het dominante konijn mag even rijden maar niet te veel.

Water spuiten
Met water spuiten is niet zo leuk, maar het is beslist noodzakelijk om de geringste vorm van gevecht te voorkomen. Hoofdzaak van het koppelen is vertrouwen - de konijnen moeten leren elkaar te vertrouwen. Elk gevecht zal averechts werken enmaken dat de konijnen nog argwanender naar elkaar doen. Verder kunnen ze elkaar lelijk verwonden, dus laat twee konijnen het nooit zelf maar uitzoeken.

Kort bij elkaar
Bij de eerste kennismaking/koppeling is het het beste de konijnen maar kort bij elkaar te laten, niet langer dan 15-30 minuten, zelfs misschien veel korter. Dat hangt van hun gedrag af. Laat ze zo mogelijk drie keer per dag bij elkaar, met tussenpozen van 6 tot 8 uur. Is dat niet mogelijk vanwege werkzaamheden buitenshuis, dan toch de konijnen elke dag korte tijd samenzetten.

Vooruitgang
Als je ziet dat de konijnen eerst wilden vechten maar na een poosje onverschillig gaan doen, is er vooruitgang geboekt. Als ze eerst onverschillig waren en nu nieuwsgierig naar elkaar doen, is er ook vooruitgang geboekt.

Schijnbare onverschilligheid is geen teken van ongeďnteresseerdheid. Konijnen die niet in elkaar geďnteresseerd zijn gaan niet op slechts een paar meter afstand van elkaar liggen. Voorzichtig peilen ze op deze manier of ze elkaar kunnen vertrouwen. Let op andere tekenen. Gedragen ze zich relaxed? Wassen ze zich? Hoppen ze rond alsof alles normaal is? Dan beschouwen ze het andere konijn niet als een bedreiging. Hoogstwaarschijnlijk zal de afstand tussen hen steeds kleiner worden, en op een goede dag liggen ze ineens tegen elkaar aan te slapen...

Als de konijnen nieuwsgierig naar elkaar zijn zullen ze aan elkaar gaan snuffelen. Misschien zal de één gelikt willen worden door de ander, en zijn kop omlaag doen. Het ene konijn zal opgewonden het andere willen berijden. Dat kan een paar minuten toegelaten worden, maar dan is het beter als je dit konijn afleidt, om het andere konijn rust te gunnen. Het rijden op elkaar is zeer belangrijk en moet niet helemaal verhinderd worden, omdat het nodig is voor de bepaling van de rangorde. Als de rangorde eenmaal vastgesteld is, zal het rijden verminderen en tenslotte helemaal stoppen.

NB. Waar wel op gelet moet worden is dat het konijn niet andersom, dus op de snuit van het andere konijn gaat rijden. Er is een kansje dat het vrouwtje zal bijten en per ongeluk de penis afbijt, het mannetje kan lelijk in de geslachtsdelen van het vrouwtje bijten. Dit gebeurt weleens...

Opperkonijn
konijnen is er één altijd Opperkonijn, en het is belangrijk dat de konijnen beseffen dat in dit geval jij dit bent. Ze zullen proberen de baas te spelen, dus om overwicht te houden mag het heft niet uit handen gegeven worden. In de konijnenrangorde legt het Opperkonijn de regels vast en de konijnen moeten dit accepteren. In dit geval leer jij ze dat ze elkaar niet aardig hoeven te vinden, maar dat ze zich wel netjes moeten gedragen. Vechten is niet toegestaan.
Een effectief hulpmiddel hierbij is je stem, je kunt de konijnen door hun eerste koppelproces heenpraten. Ze luisteren naar je stem en reageren daar meestal goed op, dat kun je merken. "Sjaak, lief doen!" "Snuffie, niet rijden! Dát is een lieve meid!" Beloon positief gedrag met vriendelijke woorden, en verbied ze slecht gedrag. Groenvoer geven, zoals een berg hooi op de grond tussen ze in, werkt ook goed. Eten is een sociaal gebeuren bij konijnen, dus laat ze samen eten.

Niet te snel zonder toezicht
Als ze het goed met elkaar kunnen vinden mogen ze steeds langer samen zijn en ze mogen in een grotere ruimte rondlopen. In deze periode mogen ze nog steeds niet zonder toezicht gelaten worden, want door schrik of opwinding kan nog makkelijk een gevecht losbarsten. Als je dan niet onmiddellijk ingrijpt kan het voor altijd verkeerd gaan. Als ze eenmaal een paar uur goed met elkaar doorbrengen, mogen ze in een grote ruimte, waar ze ook samen kunnen eten en waar konijnen(wc)bakken (of kartonnen dozen met een laag organische vullig en een dikke laag hooi) staan. Die kunnen ze gebruiken en ermee spelen, zonder dat er een strijd om het bezit zal losbarsten. Nu kunnen ze ook een korte poos alleen gelaten kunnen worden, even een boterham smeren bijvoorbeeld...
Op een gegeven moment is de mensenlijke aanwezigheid niet meer persé noodzakelijk en kunnen ze steeds langer alleen gelaten worden. Het is wel belangrijk dat je de eerste tijd altijd in de buurt blijft, om een oogje in het zeil te houden.

Vaak verloopt het hele proces met een stapje vooruit gevolgd door een stapje achteruit. Zolang het echter over het algemeen vooruitgaat is er niets om zorgen over te maken.
Zet de konijnen nog niet samen in één kooi, want dan ontstaat opnieuw het risico dat ineens irritaties losbarst en de konijnen in de kooi gaan vechten. Zet twee kooien naast elkaar en laat de konijnen beslissen waar ze willen wonen. Kiezen ze dezelfde kooi omdat ze steeds bij elkaar willen zijn, dan is het belangrijk dat deze altijd open staat, zodat ze elkaar toch kunnen ontlopen wanneer dat nodig is. Ook zwaar verliefde konijnen willen van tijd tot tijd privacy.

Er zit geen schot in ...
Natuurlijk gebeurt het ook wel dat er geen schot in de koppeling zit. De konijnen vinden elkaars aanwezigheid goed, maar worden niet intiem. Hier zou je eigenlijk een duwtje moeten geven. Er zijn wat trucjes voor om de konijnen intiemer te krijgen, zoals bijvoorbeeld verandering van locatie. Je kunt ze op een andere plek zetten, in een kleinere of grotere ruimte. Verandering van omgeving kan maken dat de konijnen dichter tegen elkaar aankruipen, omdat alles vreemd is. De meeste konijnen vinden bananen heerlijk. Er kan wat banaan op het voorhoofd gesmeerd worden, zodat ze elkaars kop af gaan likken. De twee konijnen tegelijk op hun neus aaien maakt ook vaak dat ze hun koppen tegen elkaar duwen.

- Je kunt ook rustig afwachten. Wanneer twee konijnen het goed met elkaar kunnen vinden, dus elkaar goed tolereren en geen ruzie maken, groeien ze gaandeweg meestal steeds meer naar elkaar toe. Vaak zie je dat na 1 of 2 jaar de konijnen altijd elkaars gezelschap opzoeken, elkaar wassen, tegen elkaar slapen etc. Ze hebben dan hun eigen tempo bepaald, en daar is eigenlijk niets verkeerds aan.

Tips voor mensen die toch graag twee konijnen willen koppelen al gaat het moeilijk....

Als de konijnen ruziemaken, kan stressen juist helpen om ze te koppelen. Het idee achter stress is dat ze te bang zijn om te vechten, en ze bij elkaar kruipen voor troost. Als ze er eenmaal aan gewend zijn om troost te vinden bij elkaar zullen ze (hopelijk) niet snel meer vechten.

De meeste konijnen houden niet van autorijden. Dus ze kunnen bijvoorbeeld meegenomen worden op een autorit van ongeveer 10-30 minuten. Beste is dit met twee mensen te doen, de één rijdt en de ander let op de konijnen. De konijnen worden in een grote kartonnen doos gezet, met de bovenkant open (tijdens heen en weer lopen naar en van de auto moet de doos gesloten zijn!). Door de vreemde lucht, het bewegen van de auto en het lawaai zullen de konijnen tegen elkaar aankruipen. Vriendelijk aaien onderweg stelt ze een beetje gerust. Eenmaal thuis teruggekomen kunnen ze heel even bij elkaar gezet worden. Omdat ze onder de indruk zijn zullen ze waarschijnlijk niet direct aan vechten denken. Voordat ze helemaal van de schrik bekomen zijn moeten ze gescheiden worden en in hun kooi gezet. Zo hebben ze een prettige niet-vecht herinnering aan elkaar en zulke herinneringen moeten ze zoveel mogelijk krijgen.

Natuurlijk zijn er altijd konijnen die autorijden wel heerlijk vinden.. deze truc werkt dus niet bij hen.

Na de tweede of derde keer stressen kunnen ze gelijk daarna op een neutrale plek gezet worden en daar kun je ze 10-20 minuten laten blijven. Het duurt even om de stress kwijt te raken, en omdat ze zwaar onder de indruk zijn zullen ze gedurende die tijd niet aan vechten denken. Hopelijk leren ze zo elkaar te vertrouwen. De "na"-tijd kan steeds verlengd worden. Als het lukt om ze een uur tamelijk vreedzaam samen te laten zijn in de neutrale ruimte, kun je de volgende keer proberen ze samen te zetten zonder ze eerst te stressen.

Verandering van locatie
Als je helemaal vastgelopen bent en er zit geen vooruitgang meer in het koppelen omdat de dieren telkens ruziemaken, moet er een andere locatie gezocht kunnen worden om verder met ze te werken. Dat kan betekenen dat ze naar een verdieping in je huis gaan waar ze nog nooit geweest zijn. Of naar de badkamer, ook een plek waar een konijn meestal niet komt. Badkamers worden vaak gebruikt als neutrale ruimte omdat die ongeveer de goede maat hebben. Maar je eigen konijn weet nog steeds dat hij in zijn eigen huis is, en dat zijn territorium vlak in de buurt is. Een betere oplossing zou zijn om een uurtje naar het huis van een vriend/vriendin gaan, dat is een perfecte neutrale omgeving. Dit kan gecombineerd worden met stressen. Het autorijden naar het andere huis betekent stress, en het verblijf in het vreemde huis is ook stress. Grote kans dat de konijnen dicht tegen elkaar aan kruipen om troost te vinden. Weer thuisgekomen moeten beide direct terug in hun eigen kooi, ze mogen alleen in die nieuwe neutrale ruimte samen rondlopen.

Deze manier is zelden nodig, maar handig als je een moeizame koppeling hebt.

Geforceerd knuffelen
De konijnen worden naast elkaar gezet. Eén hand op hun ruggen zodat ze moeten blijven zitten. Met de andere hand hun neuzen zachtjes aaien. Ze ontspannen en vinden de aandacht prettig, terwijl ze tegelijkertijd samen met het andere konijn zijn. Hopelijk gaan ze dit samenzijn associëren met prettige gedachten en vinden ze elkaar minder bedreigend.

Veel keutels....
Er zullen vooral in het begin veel keutels te zien zijn. Wilde konijnen, die in verschillende kolonies (konijnenfamilies) wonen, markeren hun gebied door keutels te laten vallen. Zo weet de andere kolonie dat daar de grens is, die ze niet mogen overschrijden. Dit gedrag in huis wordt vaak als onzindelijkheid gezien, maar dat is het dus niet. Als er een hekje tussen twee konijnen staat moet je niet verbaasd zijn als je kleine cadeautjes langs dit hekje vindt. Dit markeren gebeurt bij een afscheiding, of door de hele kamer als ze overal elkaars lucht kunnen ruiken. In het begin van het koppelen kunnen de konijnen zich als twee kolonies beschouwen, en hun gebied willen markeren. Als de konijnen een stelletje zijn geworden verdwijnt dit gedrag over het algemeen. Maar hoe meer konijnen in je huis wonen, hoe meer er gemarkeerd zal worden.

 

 
   © 2001 Maryo