K'nijn, Flipje en Kukel van Heidi
Ik ben Heidi, een laatstejaars biologie- studente en dit zijn 3 van mijn 12 huisdieren. Het zwarte konijntje heet K'nijn. K'nijn was van een meisje die voor een half jaar op vakentie ging. K'nijn werd gedumpt bij een huisgenoot van mij, die haar na 2 nachten op de gang zette, met 24 uur per dag een tl-buis boven de kop. Ze begon te grommen en weg te kruipen als je langs haar kooi liep. Ik heb haar toen naar mijn kamer gesleept en we zijn vriendjes geworden. Na 8 maanden stond de eigenaresse stampvoetend op de stoep, want ze wilde haar konijn terug. Ik heb haar omgepraat en ze zag hoe erg K'nijn was veranderd, K'nijn wilde niks meer van haar weten, dus ze mocht blijven.
 

Een jaar later, moederdag 2000, ben ik met een draagmand naar de buren van mijn moeder gegaan. Die hadden een 'dwergkonijntje' die zo enorm was gegroeid dat de kinderen hem niet meer konden optillen.
Dus hij moest weg. Ik had hem nog nooit gezien, 5 minuten voordat ik naar de trein moest, zag ik Flipje pas (alias 'Stampertje'). Hij paste maar net in de reismand. Flipje is inmiddels gecastreerd en is een heel lief, eigenwijs en lomp konijn (Vlaamse Reus-bloed). Ik ben heel blij met hem, en hoop dat hij nog groter wordt! Binnenkort worden Flip en K'nijn gebond...Spannend!

Kukel is mijn tamme kauwtje. Hij is nu (3-7-00) 3 weken bij me. Ik
vond hem langs de autoweg, waar hij uit het nest was gekukeld. Hij
was erg mager, verzwakt en heel erg astmatisch. Inmiddels eet hij
als een slootgraver, is hij aan de anti-biotica (de ene dag gaat het
beter dan de andere, maar we doen ons best) en doet hij alles wat
niet mag. Hij pakt brillen af, poept op mijn hoofd, eet de kaas van
mijn brood, verstopt mijn make-up spullen, gaat op de konijnen
zitten en pikt in mijn oog. Maar hij is ontzettend lief!!!! Als de
konijnen los zijn, springt hij op de grond, gaat hij achter hen aan
rennen en als ze hebben gekeuteld, pakt hij een keutel in zijn snavel en rent daarmee weg! Hihihi!!!

En dan is er nog Piep!

en Joep...!!
Dit is Joep, een van mijn 2 witte lachduiven. Ik ontdekte Joep in een dierenwinkel. Hij zat al 3 maanden in een kooitje van 40 cm in het vierkant en koerde naar alles wat voorbij liep. Hij was erg eenzaam, daarom koerde hij naar iedereen. Zijn teentjes waren vergroeid omdat hij altijd gedraaid moest zitten wilde hij naar buiten
kijken. Ik heb hem meegenomen. Hij kon eerst bijna niet vliegen.
Een maand later heb ik een vrouwtje voor hem gekocht, omdat hij erg op mij gericht was. Dat vrouwtje heet Lulu. Ze zijn erg verliefd op elkaar, leggen elke maand 2 eieren en lachen de hele boel bij elkaar! Joep houdt ook heel veel van mijn knuffelvarkentje...Als hij die probeert te versieren door rondjes om hem heen te springen en naar hem te koeren, lig je echt in een deuk!