Gigantische wantoestand bij particulier
in Apeldoorn
Bij onderstaand dagboek-verhaal moet u weten dat een vrijwilliger van de Dierenbescherming afd. Apeldoorn vanaf het begin op de hoogte was van de wantoestanden die beschreven worden door asiel Goofy. De konijnen waren ondergebracht in een voliere, samen met kippen en duiven. Er was melding gemaakt van een ernstige wantoestand. De buurvrouw van het betreffende adres is vrijwilliger van de dierenbescherming.
Over
de wantoestand had de buurvrouw van het betreffende adres overleg met de
afdelingsinspecteur van de dierenbescherming, maar er werd niet ingegrepen in de
uit de hand gelopen situatie. Omdat er (nog) geen lijkjes lagen misschien?
Was
de toestand niet ernstig genoeg om in te grijpen? Bekijkt u de foto’s
en oordeelt u zelf….
Op
de site van dierenbescherming Apeldoorn staat :
De Apeldoornse vereniging telt zo'n
2600 leden, waarvan 400 jeugdleden. Deze
mensen zijn lid van de Dierenbescherming omdat zij vinden dat dieren niet voor
hun eigen rechten op kunnen komen en daarom doen wij, leden dat.
Nou, dierenbescherming Apeldoorn,
haal die laatste zin aub maar van de website af, want daar klopt helemaal niets
van.
De eigenares wist geen raad met
de situatie en belde uit wanhoop uiteindelijk asiel Goofy, in de hoop hulp te
krijgen.
Asiel Goofy zat
al bomvol, maar dat weerhield Truus van Gaalen niet de dieren daar direct
weg te halen.
Stand van zaken 22 juni:
Inmiddels hebben vrijwel alle vrouwtjes een nestje gekregen, een soort
geboortebom. Vanwege de inteelt zijn er ook dode jongen geboren. Maar het aantal
konijnen in asiel Goofy is toch gigantisch gegroeid. Opvang stichting BunnyBin
steekt (natuurlijk!) de helpende hand toe en wanneer daar plek is kunnen er
konijnen vanuit Oldenzaal naar Ermelo. Gelukkig zijn er al herplaatsingen
geweest van Apeldoornse konijnen die er goed genoeg aan toe zijn.
Natuurlijk ziet asiel Goofy dit
jaar geen kans om pension te verlenen in de vakantie periode. Hiermee vervalt
een bijverdienste. Wilt u Gerrit en Truus van Gaalen financieel helpen, vooral na deze stunt van DB Apeldoorn,
doneert u dan aub een bedragje. Informatie hoe dat kan is te vinden op de
website van asiel Goofy, zie hieronder.
Maryo
***
Wat
een dag vandaag......
Ik kon al niet slapen vanwege de konijntjes uit Apeldoorn.
We zijn weer een tijdje verder en er is nog niets voor hen geregeld.
Dit konden en wilden we niet langer aanzien......
Maar eerst vanmorgen de dieren uit ons eigen asiel verzorgd.
En de laatste drie konijnen op de site gezet.
Alleen de foto van Ben ontbreekt nog.
De twee kleintjes Bea en Onno zijn vanmorgen allebei geplaatst.
Evenals konijntje Baldi.
En één konijntje kwam er binnen.
Wian was hier ook nog even met Mijke.
Ze hebben gelijk geweldig geholpen.
Daarna was het reiskoffertjes inladen.
Geen idee wat ons te wachten stond maar we hadden wel gebeld dat we zouden
komen.
Nog geen idee hoeveel en welke konijnen we mee zouden nemen.
Bij de aanblik van deze dieren werd ik toch even niet goed.......
En dan nog grijpt de Dierenbescherming niet in.
We hebben een nieuwe slogan voro hen bedacht:
Ze hieven het glas en deden een plas en alles bleef zoals het was....
Hier had veel konijnenleed eerder opgelost kunnen worden.
40 konijnen hebben we meegenomen.
Ze liepen door elkaar.
vrouwtjes en ongeholpen mannetjes.
We namen 21 vrouwtjes mee en 19 mannetjes.
Alle vrouwtjes zijn mogelijk zwanger.
plek of geen plek: dan maar stapelen.....
Onderstaande foto's geven een beeld van vanmiddag.
Eerst maar de aankomst in Oldenzaal met alle reiskoffertjes.
De meeste dieren hadden de oren kapot.
ook konijnen stijf van de klitten.
En het ergste waren de konijnen met ontstoken
ogen.
n.a.w. veroorzaakt door de kippen.
Konijnen met erge lange nagels.
De foto's met open etterende wonden
zullen we maar voor onszelf houden.
Wonden en vachtverzorgen doen we morgen wel.
Wel hebben enkele konijnen pijnstillers gekregen.
Het was 19.00 uur toen we eindelijk een stoel konden pakken.
Om te eten hadden we geen puf meer.
Van zulke dagen moeten we er niet meer hebben.
Maar het geeft wel een voldaan gevoel werkelijk iets gedaan te hebben voor
de dieren.
We weten niet of we zelf voro alle kosten opdraaien maar dat is op dit moment
even niet belangrijk.
Morgen meer.